|
Fugl vikunnar er álft. Fagurt syngur svanurinn. |
|
Skrifað af: Hólmfríður Arnardóttir
|
|
Þriðjudagur, 16. Mars 2010 11:33 |
 Hið stórkostlega far fuglanna til landsins er hafið og fyrstu farfuglarnir hafa verið að sýna sig síðustu daga. Álftin er með fyrstu farfuglum, þær fyrstu sáust á SA-landi 8. mars sem er tveimur dögum síðar en meðalkomutími áranna 1998-2009. Nokkur hundruð álftir hafa þó vetursetu, aðallega á Suður og Suðvesturlandi og Mývatni. Á Reykjavíkurtjörn eru venjulega nokkrir tugir. Álftin er stærsti varpfugl landsins. Hún er eini innlendi svanurinn og auðþekkjanleg frá öðrum íslenskum fuglum á stærð, lit og löngum hálsi. Kynin eru eins í útliti, þó karlinn sé ívið stærri. Flugið er kröftugt með sterklegum hægum vængjatökum. Álftin teygir hálsinn beint fram á flugi en heldur honum lóðréttum á sundi. Hún hleypur á vatni þegar hún hefur sig til flugs. Hún leitar ætis bæði á þurru landi og vatni og hálfkafar þá oft með afturendann upp í loft. Álftin er félagslynd, er venjulega í hópum nema á varptíma en þá verja hjónin óðal. Eins og aðrir andfuglar fella álftir flugfjaðrir síðsumars, eru þá ófleygar um tíma og er þá sagt að þær séu „í sárum“. Álftin verpur um land allt. Geldfugla-, far- og fellihópar eru víða, sá stærsti þeirra í Lóni í A-Skaftafellssýslu en þar má stundum sjá meira en þriðjung alls íslenska stofnsins og er það mikilvægasti álftasamkomustaður í heimi. Flestar álftir fljúga héðan til Bretlandseyja á haustin, aðallega til Írlands.
|
