| Fugl vikunnar er Sílamáfur – „Vorboðinn hrjúfi“ |
| Skrifað af: Hólmfríður Arnardóttir |
| Fimmtudagur, 15. Apríl 2010 16:10 |
Meðal fyrstu farfugla er sílamáfurinn sem hefur fyrir vikið fengið viðurnefnið „vorboðinn hrjúfi“. Fyrstu fuglarnir sjást venjulega kringum mánaðamótin febrúar – mars þó aðalkomutími hans sé í apríl. Sílamáfurinn er eini máfurinn sem er alger farfugl. Hann yfirgefur landið á haustin og dvelur við strendur Pírendaskaga og NV-Afríku á veturna.  Sílamáfur er nýr landnemi á Íslandi og fór að verpa hér að staðaldri á þriðja áratugi 20. aldarinnar, fyrst á S- og SV-landi en nú finnst hann um allt land og fer honum fjölgandi, sums staðar á kostnað svartbaks að því er virðist. Sílamáfur líkist svartbaki en er allmiklu minni og nettari. Fullorðinn sílamáfur er dökkgrár á baki og yfirvængjum með áberandi dekkri vængbrodda, svarta með hvítum doppum, svartbakur er alsvartur á baki. Fætur sílamáfs eru gulir en svartbaks bleikir.Sílamáfurinn verpur í mólendi og graslendi, á áreyrum, holtum, söndum og uppi á fjöllum, oftast við ströndina en einnig inn til landsins, stundum í félagsskap við svartbak. Hreiðrið er gert úr mosa, sinu og öðrum gróðri, oft staðsett milli steina eða þúfna. Stærsta sílamáfsvarp landsins er á Rosmhvalanesi aðallega innan „verndarsvæðis“ Keflavíkurflugvallar. Sílamáfurinn er stundum illa þokkaður, hann sækir t.d. inní þéttbýli og gerir sig heimakominn við grill og aðrar matarholur. Sömuleiðis eru brauðgjafir við Reykjavíkurtjörn vinsælar. Hann veit ekki að brauðið er ætlað öndunum en ekki honum. Þetta hefur verið sérstaklega áberandi í sílaskorti síðustu ára þegar hungrið hefur gert illilega vart við sig en sandsíli er mikilvæg fæða fyrir sílamáfinn. |
