Æðurin er stór kafönd sem heldur sig nær eingöngu á og við sjó og er algengasta önd landsins.  Karlfuglinn, blikinn, er skrautlegur, svartur og hvítur, með rauðleita bringu og græna flekki á hnakka.  Kvenfuglinn, kollan, er í felulitum eins og flestar andakollur.  Æðarfuglinn er sjófugl, einnig á varptíma, en slæðingur verpur við ár og vötn allt að 20 km frá sjó. Hann verpur í byggðum, oft stórum og þéttum, í hólmum eða þar sem hann nýtur verndar.  Hreiðrið er opið, fóðrað með hinum verðmæta dúni, sem er verðmæt útflutningsvara.  Það er oftast staðsett við einhverja mishæð eða í manngerðum varphólfum.  Fæðan er kræklingur og önnur skeldýr, krabbadýr, grásleppuhrogn og fiskúrgangur.

Í árlegum vetrarfuglatalningum, sem Náttúrufræðistofnun skipuleggur um land allt á þessum árstíma (talningadagurinn nú er 27. desember) og hafa staðið samfellt frá árinu 1952, er æðurin ávalt algengasti fuglinn.  Talið er á um 100 svæðum um land allt, flestum við ströndina og hafa sést milli 50 og 60.000 æðarfuglar í hverri talningu á undanförnum árum.  Nánari upplýsingar um talningarnar á vefnum www.ni.is.  Á útmánuðum má oft sjá þúsundir æðarfugla í höfnum, sérstaklega þar sem loðnu er landað, en fuglinum finnast loðnuhrognin mikið hnossgæti.  Ljósmynd: Jóhann Óli Hilmarsson

Tímaritið Fuglar er komið út

Fuglar, ársrit Fuglaverndar er komið út. Líkt og áður eru efnistök fjölbreytt. Meðal annars er fjallað um spóann, fuglinn í merki Fuglaverndar, sagt frá stöðu lundastofnsins í Vestmannaeyjum og viðtal er við Skúla Gunnarsson sem hefur verið fuglaskoðari frá blautu barnsbeini. Þá segir Sindri Skúlason frá smyrlum sem hann hafði kynni af síðastliðið sumar og birtir af þeim magnaðar myndir. Fastir liðir eru á sínum stað, svosem fuglarnir í Friðlandinu, fuglaljósmyndarinn, staða arnar- og rjúpnastofnins og margt fleira.