|
Fugl vikunnar er dílaskarfur en skarfarnir eru miklar veiðiklær |
|
Skrifað af: Hólmfríður Arnardóttir
|
|
Þriðjudagur, 19. Janúar 2010 10:18 |
 Skarfar eru stórir dökkir sjófuglar. Hérlendis eru tvær skarfategundir, dílaskarfur og toppskarfur. Þeir eru báðir staðfuglar og er varpútbreiðsla beggja að mestu bundin við Faxaflóa og Breiðafjörð. Dílaskarfurinn er stóri bróðir. Hann lifir á fiski og er slyngur kafari. Skarfar veiða venjulega á grunnsævi og eftir veiðiferðirnar sitja þeir á steinum, klöppum eða hafnarmannvirkjum með þanda vængi og blaka þeim í sífellu til að þurrka þá. Þá er sagt að þeir „messi“. Dílaskarfur fær nafnið af stórum, hvítum díl, sem hann ber á lærunum í varpskrúðanum frá janúar til júní. Annars eru fullorðnir dílaskarfar að mestu svartir, en ungfuglarnir eru ljósir að neðan og brúnir að ofan. Verpur í byggðum, aðallega á flötum, gróðursnauðum skerjum, stundum á stöpum. Hreiðrið er hraukur úr þangi, fóðrað með fjöðrum og grasi. Dvelur á veturna með ströndum fram um land allt. Dílaskarfar leita stundum upp á ferskvatn, ár og vötn og sjást jafnvel á vötnum á hálendinu. Nokkrir tugir hafa sést á Þingvallavatni. Varpútbreiðslan hefur dregist saman og hann er nú horfinn af Norðurlandi og öðrum eldri varpstöðvum. Dílaskarfur er algengur varpfugl víða um heim, bæði á norður- og suðurhveli jarðar.
|
