|
Fugl vikunnar er hávella – öndin sem segir nafnið sitt! |
|
Skrifað af: Hólmfríður Arnardóttir
|
|
Miðvikudagur, 24. Febrúar 2010 12:35 |
 Hávellan er ein algengasta öndin við Ísland á veturna og kemur næst á eftir æðarfuglinum hvað fjöldann varðar. Hún sést jafnt við ströndina og í höfnum sem og lengra úti þar sem hún lifir á svifi. Hávellan kýst helst kalt loftslag. Hún verpur við strendur heimskautalandanna á norðurhveli jarðar. Á veturna sjást hér bæði íslenskir fuglar og vetrargestir frá norðlægari löndum. Eitt af einkennum hávellu er að karlfuglinn, steggurinn, er með áberandi langar miðfjaðrir stéls. Annað sem einkennir hávellu er að hún skiptir oftar um fjaðurham heldur en aðrar endur. Mikið líf og fjör einkennir hávellurnar sérstaklega síðla vetrar og fram á vor. Þá gera steggirnir allt til að ganga í augun á kollunum og synda gólandi kringum þær með stélfjaðrirnar á lofti og eru í sífelldum erjum. Þeir kalla þá nafn sitt í sífellu, há-á-vella. Þessi söngur er mjög einkennandi og þekkist víða á norðurhveli, m.a. nota Grænlendingar hann í veðursöngvum sínum. Söngurinn er einkennandi fyrir íslensk fjallavötn á vorin og heyrist jafnframt mikið í Mývatnssveit. Hávella verpur bæði inn til landsins og við sjávartjarnir og vötn á láglendi. Hún er mun algengari á láglendi norðanlands en sunnan. Hreiðrið er venjulega nærri vatni, vel falið í gróðri og líkist hreiðrum annarra anda. Steggir fella fjaðrir aðallega á sjó.
|
