|
Fugl vikunnar: Toppskarfur – skrítinn og skemmtilegur sjófugl |
|
Skrifað af: Hólmfríður Arnardóttir
|
|
Fimmtudagur, 03. Júní 2010 11:41 |
 Hérlendis verpa tvær tegundir skarfa, toppskarfur og dílaskarfur. Skarfar eru skyldir súlum og pelíkönum, tilheyra svokölluðum árfætluættbálki. Skarfar eru dökkir, grannir og langir sjófuglar sem eru mjög sérhæfðir að köfun og eru í laginu eins og brúsar (lómur og himbrimi) og fiskiendur.
Toppskarfur er nokkru minni og grennri en dílaskarfur. Í varpbúningi er toppskarfur alsvartur með grænleitri slikju. Hann virðist hreistraður að ofan vegna dökkra fjaðrajaðra. Uppsveigður fjaðratoppur á höfði er einkenni fullorðinna fugla frá því í janúar fram á vor. Ungfugl er dökkbrúnn með ljósan framháls en ekki ljósleitur á bringu og kviði eins og ungir dílaskarfar. Eftir köfun þarf toppskarfur að þurrka vængina og situr þá oft og blakar þeim, „messar“. Hann er fremur klaufalegur þegar hann hefur sig á loft. Toppskarfurinn heldur sig við strendur og sést nær aldrei inn til landsins eins og dílaskarfur sem sést oft á vötnum og ám fjarri sjó. Verpur í byggðum og er algengastur á lágum eyjum eða hólmum í Breiðafirði og Faxaflóa. Er einnig í lágum klettum, stundum í fuglabjörgum eða í stórgrýtisurðum. Hreiðrið er hraukur úr þangi, fóðrað með fjöðrum og grasi. Toppskarfi hefur fækkað á síðustu árum, en hann er allnokkuð veiddur.
|
