Fæða arna

Örninn tekur oftast þá bráð sem hann á auðveldast með að glíma við á hverjum stað og tíma en virðist ekki sérhæfa sig í að veiða einstakar tegundir, líkt og sumir aðrir ránfuglar. Hann veiðir sér til matar, stelur bráð frá öðrum fuglum og leggst á hræ. Að sumarlagi éta ernir einkum æðarfugl, hrognkelsi, fýl og lunda. Rannsóknir á fæðuleifum við arnarhreiður á árunum 1985–1993 leiddu í ljós að ernir tóku alls 35 tegundir fugla, spendýra og fiska. Fæðuval arna er því fjölbreytt en fuglar voru 85% af áætlaðri lífþyngd fæðunnar en fiskar um 10%. Mikilvægustu tegundirnar voru æður og fýll; hvor þeirra um 30% af áætlaðri lífþyngd. Hlutur fiska í fæðu arna hér á landi er mun minni en víðast hvar erlendis, þar sem fiskar eru oft meira en helmingur af þeirri bráð sem örninn tekur.

Fýllinn Fulmarus glacialis er 700-800 grömm að þyngd og því hæfilegur í eina arnarmáltíð. Ernir veiða fýl með ýmsu móti, renna sér á þá á flugi, sitja fyrir þeim og grípa á syllum í björgum. Fýl hefur fjölgað geysilega mikið hér á landi og er því nýttur mikið meira af örnum en fyrr á tímum.

Æðarfuglinn Somateria mollissima er þrisvar sinnum þyngri en fýllinn (eða um 2 kg) og því eftirsóttur biti. Ernirnir veiða þessa klunnalegu og pattaralegu sundfugla með því að steypa sér niður að þeim á sundi, neyða þá til að kafa og þreyta þá uns fuglarnir liggja örmagna í yfirborðinu. Þá hremmir örninn kolluna í klær sér og flýgur á brott.